Kullanıcılar Egemenlik Değil Kolaylık İstiyor. O Hâlde Bu Neden Kuruluyor?

İşte itiraz tam gücüyle, çünkü onu yumuşatmak bu sayfanın amacını boşa çıkarırdı: "kullanıcılar veri sahipliğini mi kolaylığı mı seçecek" sorusunun her denetimli sınaması aynı yönde sonuçlandı, ve bunu en dobra biçimde ortaya koyan kaynak çekinmedi: "kullanıcılar kolaylık istiyor. Egemenliği umursamıyorlar. Venmo gibi 'sadece çalışmasını' istiyorlar." Bu bir kukla argüman değildir. Doğru görgül örüntüdür, ve aksini iddia eden bir sayfa, hiç yazılmamış olmasından daha az ederdi. Bu sayfadaki alıntılar İngilizce aslından çevrilmiştir.

Örüntüyü kabul etmek, onunla tartışmak değil

Egemenliği doğrudan satmaya çalışan her proje, "verinizin sahibi olun", "kimliğinizi geri alın", aynı duvara tosladı: sunum, kullanıcıdan, hemen hissedebileceği bir sürtünme karşılığında soyut bir şeyi umursamasını istiyor. Bir cüzdana katılım, anahtar yönetimi, bir kimlik bilgisinin ne olduğunu anlamak, bunların hepsi gerçek maliyettir, peşin ödenir, sonradan ortaya çıkan bir yarar için, eğer hiç ortaya çıkarsa. Zaten çalışan bir giriş düğmesinin karşısına konduğunda, egemenlik kaybediyor. Daha önce, tekrar tekrar kaybetti, ve aynı biçimde yeniden sormaktan farklı bir sonuç beklemek için hiçbir sebep yok.

Yani "bu neden kuruluyor" sorusunun dürüst yanıtı, sunumun bir savunması değildir. Sunumun yanlış olduğunun kabulü, ve onun yerine farklı bir sunum yapıldığıdır.

Gerçekte ne satıldığı

Solidus, kullanıcıların egemenlik istemeye başlayacağına bahse girmiyor. Yeniden doğrulamamanın yeniden doğrulamaktan daha kolay olduğuna bahse giriyor, ve bunu açıkça, bir kolaylık iddiası olarak satıyor. Kamanın tam olarak bu sebeple bir adı var: kimlik bilgisi taşınabilirliği, bir kez doğrula, her yerde yeniden kullan. Bir konuğun kimliğini zaten bir kez denetlemiş bir otelin, aynı denetimi bir sonraki tesiste yeniden çalıştırması gerekmemeli. Elinde imzalı bir kimlik bilgisi zaten olan bir güvenen tarafın, kişinin aynı formu ikinci kez doldurmasına ihtiyacı olmamalı. Kullanıcıya sunulan teklifin tamamı budur: daha az form, daha hızlı çıkış, pasaportu çıkarmak için bir sebep daha az. Kimseden altındaki mimariyi umursaması istenmiyor.

Ve altındaki mimarinin egemenlik biçiminde olması, satılan şey o olduğu için değil, kolaylığı tescilli değil taşınabilir kılmanın tek yolu o olduğu içindir. Kimlik bilgisi, bir oturum açma oturumunun yaptığı gibi tek bir şirketin silosunun içinde yaşasaydı, "bir kez doğrula, her yerde yeniden kullan" sessizce "bir kez doğrula, bu şirketin izin verdiği her yerde yeniden kullan"a dönüşürdü. Yeniden kullanım yine kolay olurdu, ama o satıcının ötesine genellenmezdi. Bunu, kişinin kimlik bilgisini bir merkeziyetsiz tanımlayıcı aracılığıyla tuttuğu, seçici açıklamayla sunduğu, verenle yeniden temas kurulmadan herkesin doğrulayabildiği biçimde kurmak, aynı kimlik bilgisinin birbiriyle hiçbir ilişkisi olmayan güvenen taraflar arasında yeniden kullanılmasını sağlayan şeydir. Bu tasarımda egemenlik, kolaylık iddiasının hizmetinde yapılmış, yük taşıyan yapısal bir seçimdir. Yanında geliyor. İstenen şey değil.

Başarısızlık koşulu, açıkça ifade edilmiş

Bu çerçeveleme, ancak onu neyin bozduğunu söylemeye istekliyse hakkını veriyor. Bir kimlik bilgisini tutmak ve sunmak, yerini aldığı alternatiften daha fazla çaba gerektirirse, bir cüzdan akışının, bir onay ekranının, bir seçici açıklama isteminin sürtünmesi, bir doğum tarihini yeniden bir forma yazmanın sürtünmesini aşarsa, kolaylık savı kendi koşullarında çöküyor. Ve çöktüğünde, arkasında ayakta kalan hiçbir şey yok. Egemenlik, kullanıcıya yapılan argüman hiçbir zaman olmadı, dolayısıyla kolaylık argümanı başarısız olduğunda bir geri çekilme noktası olarak ona uzanılamaz. Yeniden kullanımı fazlalıktan daha fazla iş bulan bir kullanıcının takası kabul etmek için hiçbir sebebi yoktur, ve "ama verinizin sahibi sizsiniz"in hiçbir sürümü o yargıyı değiştirmez, çünkü baştan beri satılan şey o değildi.

Bu gerçek bir risktir, dürüst görünmek adına eklenmiş bir çekince değil. Bütün bahsin, henüz her iki yönde de gösterilmemiş, kullanıcı davranışına dair bir olguya bağlı olarak yaşayıp öldüğü anlamına geliyor.

Bugün dürüstçe söylenebilecek olan

Buradaki hiçbir şey, kullanıcıların yeniden doğrulama yerine yeniden kullanımı tercih ettiğini gösterdiğini iddia etmiyor; hiçbir araştırma yok, hiçbir dönüşüm sayısı yok, hiçbir müşteri kendi denetimini çalıştırmak yerine bir Solidus kimlik bilgisini seçmedi. Bir yabancı SDK'yı klonlayıp onu uçtan uca çalıştırabilir. Bu, düzeneğin işlediğinin belgesidir, birinin onu istediğinin belgesi değil. "Bir kez doğrula, bir daha asla"nın uygulamada "sadece formu doldur"u yenip yenmediği, tam olarak bu bahsin henüz yanıtlamadığı sorudur, ve bu sayfa yanıtladığını iddia etmeyecek.

Bu iddianın içinde durduğu duran dürüstlük için /status'a bakın; bu projeye dair en sert dış incelemenin geri kalanının nasıl ele alındığı için merkez sayfadan başlayın.