Blokzincir, Çoğu Kimlik Sorusuna Yanlış Cevaptır, Bizim Sorularımızın Birkaçı Dahil

Bir zincir işletiyoruz ve bu sayfa çoğunlukla kimliğin zincir gerektirmeyen kısımları hakkındadır.

Refleks ve neden pahalı olduğu

Bir kimlik ürünü ortaya çıkar ve materyalinin bir yerinde bir zincir vardır. Gerekçe nadiren belirtilir çünkü nadiren incelenir: merkeziyetsiz kimlik, merkeziyetsiz olması gerekiyormuş gibi durur ve merkeziyetsiz duran şey zincirdir.

Sonra maliyetler gelir. Milisaniye yerine blok süreleriyle ölçülen gecikme. Hiç bitmeyen bir işletme yükü. Bir ağın ayakta kalmasına bağımlılık. Ve ciddi her alıcıdan gelen, tam olarak neyin nereye yazıldığına dair bir soru sınıfı.

Bu maliyetlerin çoğu hiçbir şey satın almaz, çünkü kimlik işlemlerinin çoğu bir zincirin çözdüğü sorunu içermez.

Bir zincir gerçekte ne işe yarar

Birbirine güvenmeyen taraflar arasında, hakem olmadan, sıralı bir olgular kümesi üzerinde mutabakat.

Özellik budur. Dardır, gerçekten zordur ve uzlaşı protokolleri onu elde etme biçimidir. Kuram onlarca yıllıktır ve kripto paradan tamamen öncedir.

Sorununuz "birbirine güvenmeyen birkaç tarafın bir kayıt üzerinde anlaşması ve hiçbirinin onu sessizce yeniden yazamaması gerekir" biçiminde değilse, zincir, bir veritabanının size zaten verdiği bir şeyi elde etmenin pahalı bir yoludur.

Hiç zincir gerektirmeyen dört kimlik işlemi

Bir kimlik bilgisini doğrulamak. Bir doğrulayıcı, bir imzayı ihraççının açık anahtarına karşı kontrol eder. Bu aritmetiktir. Çevrimdışı çalışır, milisaniyeler sürer ve hiçbir ağa danışılmaz.

Kişisel veri saklamak. Kişisel veri içeren hiçbir şey asla bir zincire yazılmamalıdır. Değişmezlik, veri koruma hukukunun gerektirdiğinin tam tersidir ve silinemeyen bir kayıt, ifa edilemeyen bir yükümlülüktür. Kimlik niteliklerini bir zincire koyan her ürün, bir şema karşılığında kalıcı bir sorun yaratmıştır.

İhraç etmek. İhraççı bir beyanı imzalar. O eylemde dağıtık mutabakat yoktur.

Sunmak. Bir taşıyıcı bir doğrulayıcıya bir kimlik bilgisi gösterir. İki taraf, tek bir alışveriş, üçüncü bir tarafa gerek yok ve istenmiyor.

Bir kimlik sisteminin yaptığının ezici çoğunluğu budur ve hepsi sıradan kriptografi ve sıradan altyapıdır.

Argümanın geçerli olduğu tek yer

Hangi ihraççılara güvenildiği ve bir kimlik bilgisi kabul edildiği anda güvenilip güvenilmediği. Güven kaydı sorusu budur.

Bu sorunun biçimi doğrudur. Birden çok doğrulayıcının aynı cevaba ihtiyacı vardır. Cevap zamanla değişir ve geçmiş önemlidir, çünkü bir yıl sonraki bir anlaşmazlık kaydın o zaman ne dediğine dayanır. Ve onu tutan taraf, kaydı sessizce revize edebilmemelidir, çünkü bir hesap verebilirlik listesinin bütün değeri, bir ihraççıyı çıkarmanın görünür ve kalıcı olmasıdır.

Bu özelliklere sahip bir kayıt maliyete değer. Bir zincirin bir kimlik sisteminde yerini hak ettiği yer orasıdır ve çoğu mimari şemanın ima ettiğinden çok daha küçük bir ayak izidir.

Kendi zincirimiz o ölçüte göre nerede duruyor

Dürüstçe söylemek gerekirse, gerisinde.

Şartname 21-of-100 bir komite tanımlar. Bu bir spec'tir. Çalışan ağ, tek bir tarafça işletilen dört doğrulayıcıdır, o taraf da biziz. Bunlar farklı şeylerdir, bir şartname ve bir kurulum, ve ikisini karıştırmak bu estatenin var olma sebebi olan hatadır.

Daha da açık söylemek gerekirse: dört doğrulayıcı, ortak bir veri deposuna karşı tek bir süreçte çalışıyor. Yani bir zincirin sunması beklenen özellik, yani tek bir tarafın kaydı yeniden yazamaması, bugünkü kurulumumuz tarafından sunulmuyor, çünkü tek bir taraf var. Var olan şey, tasarlandığı güven varsayımının hâlâ mevcut olduğu bir yapılandırmada çalışan bir mekanizmadır.

Ve arıza toleransı garantisi, bağımsız hasım işletmecilere karşı değil biçimsel bir modele karşı kontrol edildi. Çelişkili davranışı araştıran bir model ciddi bir mühendislik ürünüdür ve bir üretim ağı hakkında kanıt değildir, çünkü hakkında kanıt olacak bir üretim ağı yoktur.

Buna rağmen neden inşa ettik

Çünkü yukarıdaki ihraççı kaydı sorusu, sonunda bir vaatten başka bir şeyle cevaplanması gereken sorudur ve canlı bir güven kaydının altına sonradan bir uzlaşı katmanı geçirmek, işe onunla başlamaktan kötüdür.

Bu, şimdiki bir fayda hakkında bir iddia değil, sonraki bir gereksinim üzerine bir bahistir. Bugün bizi değerlendiren bir alıcı, zinciri tasarımın amaçladığı şeye göre değil, şu anda sunduğu şeye göre fiyatlandırmalıdır, ki o da henüz kaldırmadığımız bir güven varsayımı altında çalışan bir mekanizmadır.

Zinciri olan herhangi bir kimlik satıcısına sorulacaklar

"Yarın zinciri silseniz ne bozulur?" Buradaki en iyi tek soru. Cevap kimlik bilgilerinin yine doğrulandığı, ihracın yine çalıştığı ve sunumun yine çalıştığıysa, zincir belirli tek bir şeyi taşıyordur ve satıcı onu tek cümlede adlandırabilmelidir. Cevap hiçbir şey bozulmaz ise, süstür.

"Üzerinde hangi kişisel veri var?" Doğru cevap hiçbiri. Başka her cevap kalıcı bir yükümlülüktür ve açıklanana kadar konuşmayı bitirmelidir.

"Şu anda kaç bağımsız işletmeci çalıştırıyor?" Doğrulayıcı değil, işletmeci. Tek bir ekibin çalıştırdığı dört doğrulayıcı bir işletmecidir ve ayrım güvenlik argümanının tamamıdır.

"Hasım davranışa karşı ne test edildi ve kim tarafından?" Biçimsel bir model bir kurulum değildir, bir iç test bir denetim değildir, ve kimse birine diğerinin adını vermediği sürece ikisi de değerlidir.

Bu karar için ne anlama geliyor

Bir satıcının zincirine tek cümlelik bir iş tanımı verilemiyorsa, onun bedelini gecikme ve işletme riskiyle karşılıksız ödüyorsunuz demektir.

Bizde iş tanımı ihraççı hesap verebilirliğidir, kurulum o işin gerektirdiği ölçütü henüz karşılamıyor, ve kimlik bilgisi katmanını kendi meziyetleriyle değerlendirmenizi tercih ederiz, çünkü bugün çalışan kısım odur ve altındaki zincir tamamen başka bir şeyle değiştirilse bile çalışmaya devam edecek kısım odur.