Aynı Müşteri, Yeniden Doğrulandı, Çünkü Bir Takvim Öyle Dedi

Kimsenin bütçelemediği maliyet

Katılım modellenir. Bir mali ekip size bir müşteriyi içeri almanın ne kadara mal olduğunu söyleyebilir.

Yeniden doğrulama genellikle modellenmez, çünkü büyüme olarak değil bakım olarak gelir. Oysa aynı inceleme kuyruğuna, aynı vaka başına maliyetle, işletmenin zaten tanıdığı insanlar için iner.

Ve müşterinin yaptığı bir şeyle değil, bir takvim ya da bir kural değişikliğiyle tetiklenir.

Yeniden kontrolü gerçekte ne başlatır

Bir periyodiklik kuralı. Daha yüksek riskli ilişkiler, daha düşük riskli olanlardan kısa bir döngüde yenilenir. Hiçbir şey olmamıştır; süre dolmuştur.

Bir kural değişikliği. Bir denetçinin beklentileri değişir, bir iç risk modeli revize edilir ve bütün bir kohort aynı anda yeniden incelenir. Damla damla değil ani yığılma üreten budur.

Müşteride bir değişiklik. Yeni bir yargı bölgesi, yeni bir ürün, aşılan bir eşik, süresi dolan bir belge.

Bir hareketsizlik uyanışı. Boş duran bir hesap etkin hâle gelir ve dosya artık güvenilmeyecek kadar eskidir.

Bunların çoğu öngörülebilirdir. Neredeyse hiçbiri ucuz değildir.

İkinci kontrol neden birincisi kadar pahalıya mal oluyor

Çünkü genellikle odur: baştan yeniden çalıştırılan ilk kontrol.

Müşteriden aynı belgeyi fotoğraflaması, aynı yüzü sunması ve aynı kuyruğu beklemesi istenir. İşletme, tam olarak bunu kuran bir dosyayı zaten tutmaktadır ve ona dayanamaz, çünkü dosya kendi politikasının kabul ettiğinden fazla yaşlanmıştır.

Yani pahalı olan kısım kontrol etmek değildir. Hiçbir şeyin ileri taşınmamasıdır.

Taşınabilir bir kimlik bilgisinin gerçekte ısırdığı yer

Yeniden kullanımın tasarlandığı durum budur ve nedenini tam olarak söylemeye değer.

Bir kimlik bilgisi bir geçerlilik yapısı taşır: kimlik bilgilerimizin izlediği standardın, bir kimlik bilgisinin ne zaman geçerli hâle geldiğine ve ne zaman geçerli olmaktan çıktığına dair açık alanları vardır. Dayanan bir taraf, bir yenileme politikasını kendi tablosundaki bir tarihe değil o yapıya bağlayabilir ve herhangi bir yerde yeniden doğrulanmış bir müşteri, baştan başlamak yerine güncel bir şey sunabilir.

Bu, kararı sizin yerinize vermez. Önemli olan kısım budur.

Geçmeyeceğimiz çizgi

Düzenlenmiş kuruluş biz değiliz ve yeniden doğrulama kararı bizim değil.

Bir müşterinin ne zaman, hangi döngüde ve hangi standarda göre yeniden kontrol edilmesi gerektiği, yükümlülüğü taşıyan bankaya, elektronik para kuruluşuna ya da borsaya aittir. O kararı vermeyi teklif eden bir satıcı, hesabını veremeyeceği bir konumu almayı teklif ediyordur.

Ve yeniden kullanılan bir kimlik bilgisini kabul etmek de o yükümlülüğü ortadan kaldırmaz. Değişen şey onu karşılamanın maliyetidir, kime ait olduğu değil.

Herhangi bir satıcıya sorulacaklar

"Kontrollerimin ne kadarı yeniden kontrol?" Önce kendi ekibinize sorun. Çoğu işletme ikisini hiç ayırmamıştır ve cevap, bunların size uygun olup olmadığına karar verir.

"Yeniden kullanılan bir kimlik bilgisi bana ne zaman güvenilmez hâle geldiğini söylüyor mu?" Açık bir geçerlilik yapısı olmayan bir kimlik bilgisi o muhakemeyi size geri iter.

"Bir müşterinin ne zaman yeniden doğrulanması gerektiğine kim karar veriyor?" Tek doğru cevap sizsiniz. Cevap veren başka biri kendi konumunu yanlış anlamıştır.

"Bir kural değişikliği bana neye mal olur?" Bir bütçeyi bozan şey kararlı durum değil, ani yığılmadır.

Bu karar için ne anlama geliyor

Yeniden kontrol hacminiz küçükse, bu sizin sorununuz değildir ve paranızın olduğu yer ilk kez gelen müşterilerdeki otomasyon oranıdır.

Hukuki tavsiye hakkında

Bu sayfa hukuki tavsiye değildir.