Yapay Zekâ Ajanları ve Makine Kimliği

Bu bölümün cevaplamak için var olduğu soru: yazılım sizin adınıza hareket ettiğinde kimin kimliğini kullanıyor ve bunu biri nasıl kontrol eder?

Bugün cevap neredeyse her zaman bir API anahtarıdır: öznesi olmayan, iptal hikâyesi bulunmayan ve karşı tarafın onu taşıyan şey hakkında hiçbir şey öğrenmesine izin vermeyen bir hamiline sır. Bu, ajanlar birbirleriyle işlem yapmaya başlayana kadar iş görür; o noktada karşı tarafın bir ajanın ne olduğunu, onu kimin işlettiğini, neye izinli olduğunu ve yaptığını iddia ettiği işin gerçekten olup olmadığını bilmesi gerekir.

agents.solidus.network beta durumunda ve bu bölüm erken olmak konusunda dürüst: 19 girdinin 4'ü shipped, 7'si testnet, 2'si spec, 1'i roadmap ve 5'i not-built. On dokuzunun tamamı başkasının kavramını compose eder; hiçbiri bir Solidus icadı değildir.

Dört problem, sırayla

1. Ajanı adlandırmak. Bir makine kimliği, insan olmayan yazılım için bir tanımlayıcıdır. Bir ajan pasaportu, bir ajanı tarif eden kimlik bilgisidir: onu kim işletiyor, hangi model sınıfına ait, neye yetkili. ERC-8004, Solidus'un uyguladığı, güvene ihtiyaç duymayan ajan kimliği için Ethereum standardıdır (@solidus-network/agent-identity, npm'de yayımlandı). Bir ajan kartı, bir ajanın kendisi hakkında yayımladığı, keşfedilebilir tanımdır. İş yükü kimliği, aynı fikrin bulut altyapısı tarafından gelen hâlidir: bir kişiye ya da uzun ömürlü bir anahtara değil, çalışan bir sürece verilen kimlik.
2. Onu sisteme almak. Ajan kabulü, bir ajanın kimliğini ondan sorumlu kalan bir insana ya da kuruma bağlamaktır. Bu bağ olmadan "doğrulanmış ajan" hiçbir şey ifade etmez; hesap verebilirlik, hesap sorulabilecek bir tarafta son bulmak zorundadır.
3. İşi kanıtlamak. Doğrulanabilir zincir dışı hesaplama genel problemdir: bir iş sizin denetlemediğiniz bir yerde çalışır ve belirtildiği gibi çalıştığına dair kanıta ihtiyacınız vardır. Bir iş zarfı, ne istendiğinin imzalı tanımıdır. Belirlenimci yürütme bir sonucu yeniden üretilebilir kılar. Hile karşıtı ön koşullar, sahtesini yapmayı yapmaktan zorlaştıran kontrollerdir. Tasdik, yürüten ortamdan gelen imzalı bir beyandır; TEE ve gizli hesaplama böyle beyanların arkasındaki donanım mekanizmalarıdır ve burada ikisi de spec, çalışmıyor. Ne işletmecinin ne de talep edenin diğerinin verisini gördüğü mühürlü çıkarım ise not-built.
4. Ona ödeme yapmak. x402, HTTP'nin kullanılmayan 402 Payment Required durumunu makineden makineye bir ödeme akışı olarak canlandırır ve bir makine müşterisi bu modeldeki alıcıdır. İkisi de erken. Solidus Pay yoktur: yakında olarak listeleniyor, alt alan adı çözümlenmiyor ve bu bölümdeki hiçbir şey yayına girmiş bir ödeme ürünü olarak okunmamalıdır.

Hesap verebilirlik, yani herkesin atladığı kısım

İşletmeci kayıtları, slashing'e tabi ihlaller ve mTLS burada, çünkü kötü davranan bir işletmeciyi cezalandıramayan bir ajan kimlik sistemi bir güven sistemi değil, bir dizindir. Solidus'un yaklaşımı, slashing'e tabi tarafı ajan değil işletmeci yapmaktır. Bu tasarım en iyi ihtimalle testnet durumunda.

GPU desteği, ölçülmüş sıfır verimle isteğe bağlı bir katman olarak çıkıyor. Ne bizden ne de başkasından, onun için bir performans iddiası var. Ana ağ yok, jeton yok, denetim yok ve ödeme yapan müşteri yok.

Bu kategorinin bittiği yer

Bir kimlik bilgisinin nasıl imzalandığı ve seçmeli açıklandığı kriptografi ve standartlardır. Bir doğrulayıcıyı slashing'e tabi tutmanın zincir tarafındaki kuralları uzlaşmadır. İnsan kimlik doğrulaması kimlik bölümüdür: bir ajan pasaportu bir KYC kontrolü değildir ve asla öyle sunulmamalıdır.