Türk Veri Koruma Rejimi, Avrupa Rejiminin Başka Sözcüklerle Yazılmış Hâli Değildir

Hiçbir Solidus ürünü Türk rejimine uyumlu olarak tarif edilemez ve bunun sebebini açıklayan bölüm, bu sayfanın var olma sebebidir. Buradaki hiçbir şey hukuki tavsiye değildir.

Bir Türk kurumuna paraya mal olan varsayım

Türkiye'de faaliyet gösteren bir firma, malzemesi Avrupa pazarı için yazılmış bir satıcıdan satın alıyor. Satıcının belgeleri kapsamlı, belgelendirmeleri gerçek ve veri koruma dili akıcı.

Bunların hiçbiri, firmanın gerçekte taşıdığı yükümlülükler hakkında bir şey ortaya koymuyor, çünkü Türk rejimi ayrı bir kanundur: ayrı bir otoritesi, ayrı bir sicili ve kendi kararları vardır.

Avrupa uyumu, olgun bir uygulamanın kanıtıdır. Bir statü devri değildir.

İki rejimin gerçekte ayrıldığı yer

Türk veri koruma rejimi, Nisan 2016'da yürürlüğe giren ve GDPR'ın kendisinden çok Avrupa'nın GDPR öncesi çerçevesinden yakından örneklenmiş olan 6698 sayılı Kanundur. Uygulama pratiği o zamandan beri Avrupa beklentilerine yaklaştı, ki ayrışmayı tehlikeli yapan tam olarak budur: kelime dağarcığı örtüşürken yükümlülükler örtüşmüyor.

En açık yapısal fark, Avrupa'da hiçbir karşılığı olmayan bir yükümlülüktür.

Türkiye zorunlu bir veri sorumluları sicili işletiyor. Geçerli eşiklerin üzerindeki veri sorumluları ona kayıt olmak zorundadır. Buna denk bir Avrupa bildirimi yok, dolayısıyla programını Avrupa gereksinimleri etrafında kuran bir ekibin bunu yapmış olması için hiçbir sebep yok ve ona bir şeyin eksik olduğunu söyleyen hiçbir uyarı yok.

Riskin genel şekli budur. Boşluklar, Türk rejiminin daha zayıf olduğu yerler değil. Avrupa kontrol listesinin hiç anmadığı bir şeyi istediği yerlerdir, dolayısıyla Avrupa'da uyumlu olan bir program gürültülü değil sessizce başarısız oluyor.

Bir alıcının okuyabileceği en kullanışlı şey bir satıcı sayfası değildir

Türk otoritesinin kurulu kararlarını yayımlıyor, kimlik belgelerinin aşırı toplanmasına ilişkin kararlar dahil.

O kararlar bu pazardaki herkes için asıl şartnamedir, tam olarak bir kimlik satıcısının ürettiği davranışı ilgilendiriyorlar ve bir satıcının yorumundansa doğrudan okunmaya değerler. Sizi burada özetlemektense kaynağa göndermeyi tercih ederiz, çünkü bir satıcının çıkarlarının sessizce girdiği yer özettir.

Bir Türk kurumunun gerçekte değerlendirdiği takas

Yeniden kullanım, belge kopyası tutan taraf sayısını azaltıyor ve düzenlemenize bir işleyen ekliyor. Takas budur, teraziye parmak basılmadan belirtilmiş hâlde.

Bunun sizin lehinize sonuçlanıp sonuçlanmadığı, bugün kaç kopya olduğuna, müşteri kabullerinizin kaçının kendini başka yerde çoktan kanıtlamış tekrar eden müşteriler olduğuna ve kendi hukuk danışmanınızın eklenen işleyene nasıl baktığına bağlı. Bunlar bizim değil sizin rakamlarınız ve bu soruyu onları görmeden sizin için cevaplayan herhangi bir satıcı tahmin yürütüyor.

Türkiye'ye satan her satıcıya sorulacaklar

"Veri sorumluları siciline kayıtlı mısınız ve kaydı bana gösterebilir misiniz?" Bu kamuya açık bir sicildir. Bir güven meselesi değil kontrol edilebilir bir şeydir ve bizim için bugün cevap hayırdır.

"Politikalarınızın hangisi bir Avrupa politikasından çevrilmek yerine Türk hukukuna karşı yazıldı?" Çevrilmiş bir politika çevrilmiş bir politikadır ve onu okuyan bir düzenleyici, hangi yükümlülüklere hiç değinmediğini fark edecektir.

"Veri fiziksel olarak nerede duruyor ve onu sabitleyebilir misiniz?" Kesin sorun, çünkü altyapı konumu ile nesne depolama konumu farklı cevaplardır ve çoğu satıcı size ilkini veriyor.

"Hangi kurul kararlarını okudunuz ve bunlar ürününüzü nasıl değiştirdi?" Yayımlanan kararlar belge toplama konusunda belirlidir. Onları okumamış bir satıcı bir tahmine karşı inşa ediyor.

Bunun bir kararı nereye bıraktığı

Gereksiniminiz, bugün Türk hukuku altında bir uyum programını kanıtlayabilecek bir satıcıysa, biz kanıtlayamayız, ve eksik yapıtlar sizin keşfetmenize bırakılmak yerine yukarıda adlandırılmıştır.

Bunlardan birinde ilerleme kaydettik.